THE communities of THE Kura- Araxes cultural complex with THEir highly distinctive cultural and economic features represent THE occupation of some parts of THE Near East and Caucasia during THE Bronze Age.  Generally, THE origin of this culture is sought in THE SouTHErn Caucasus. In Iran, THE spread of this cultural TRADITION represents not only a rupture in THE cultural development of THE Mesopotamian TRADITIONs. Environmental changes linked to Rapid Climate Change (RCC) also forced THE population to develop new economic strategies. Until about two decades ago, knowledge of THE flourishing Kura Araxes occupation was limited to THE north-west of THE country and to some parts of THE Central Zagros, but recent research in THE zones south and north of THE Alborz Mountain Range, on THE norTHErn edge of THE Central Plateau allows by now to present a more detailed picture of THE Kura Araxes occupation in both diachronic and synchronic perspective. Recent archaeological excavations in THE two sites of Qaleh Tepe and Ali Yourd Tepe revealed some important new data from Kura-Araxes settlements in THE corridor of THE north Central Plateau and northwestern Iran. THE two sites are located in THE eastern Zanjan Province in THE Abhar Rood Basin. This paper aims to update THE chronology of THE Kura-Araxes culture based on THE radiocarbon dates from THE two sites of Qaleh Tepe and Ali Yourd Tepe. THE stratigraphy and radiocarbon dates of THE two sites reveal THE beginning of THE Kura-Araxes culture in THE region from c. 2900 BCE, followed by a quick extension into THE norTHErn Central Plateau, where it is represented by sites such as Shizar, Doranabad, Ostur, and Barlekin. Similarity and diversity characterize THE Kura-Araxes cultural complex.  However, based on THE current data, THE ceramic style represents a common feature, but also THE architectural remains indicate a common cultural TRADITION during THE first quarter of THE third millennium BCE in THE Central Zagros, northwestern Iran, and on THE Central Plateau

This paper argues that it is not reasonable for a critical rationalist to be a religious believer in THE Abrahamic TRADITION. THE argument is distinctive, in that it takes seriously THE critical rationalist view that we should abandon ‘justificationist’ argument. What this means, is that THE structure of argument THEn becomes a matter of offering THEories as resolutions of problems, and THEn judging how THEy fare in THE face of ongoing critical appraisal. THE paper surveys issues in several areas, including God and what is good; homosexuality; mysticism; and messianic ideas. It argues that, unless THE believer engages in intellectual retreat (something that is unacceptable for THE critical rationalist), THE problem-situation facing THE believer appears to be so daunting that it would be unreasonable for THEm to hope that THEy can overcome it.

Purpose: THE present research aimed at finding an answer to THE question of THE process of influence of cyberspace on Iranian Poetry in THE future, and THE influence of cyberspace on various aspects of poetry such as content, its audience, THE poet, THE media that published THE poem, THE process of composing THE poem, THE rights of THE author, and Globalization of THE Iranian poetry. Method: THE Delphi technique was used to carry out this research. A group of experts comprising professors in THE fields of Communication and Literature was selected. THE expert’s opinions were collected and analyzed through an in-depth interview, a questionnaire based on THE Likert scale, and by THE execution of three stages of Delphi rounds. Findings: Accordingly, considering THE content, THE experts predicted that due to THE impact of cyberspace, THE quality of THE poetry will be reduced and consequently, THE language of poetry will become simpler and close to prose and it will only reflect THE daily events of life. Regarding THE audience, THEy concluded that THE audience’s selection power will be increased, however, we can differentiate between THE public and professional audience. With respect to THE sender, THEre will be no phenomenon of multi authors, and regarding THE channel, THE experts agreed upon Media Convergence besides, THE poets’ agency in publishing THEir own poems will be increased. Conclusion: Experts believe that THE spread of communication technologies will make censorship ineffective. This is THE only case in which THE group believes in THE impact of technology on THE future of poetry. THE group of experts did not reach a consensus regarding THE impact of technology on THE phenomena such as publication of author’s poems as one’s original work and THE Globalization of Iranian poetry, thus, analyzed THEse items in THE framework of THE human agency.

Purpose: Something that happens in THE future of a scientific field depends on today's view of young people about THE future. THE perception of young people from THE future and THEir conception of THE future is very important. THE purpose of this study was to imaging THE future of sports science from THE perspective of educated youth. Method: THE method of THE present research is qualitative and exploratory research and in terms of purpose is applied research. THE statistical population of THE study included educated youth who are familiar with sports science and THE snowball sampling method was used for interviews and THEoretical saturation were obtained with 23 interviews. To analyze THE data, THE content analysis method has been used to obtain THE information of this research. Findings: THE results show THE future of sports science among educated youth consists of seven main concepts that include: hope for a green education system, excessive interest in working in THE sports industry, basic reengineering, relative disappointment from THE ability of authorities, social position through academic education, desire for empowerment and lack of skills, injustice, and utilitarianism. Conclusion: Finally, by observing THE mental images of THE youth, it can be stated that sports science will move towards THE dystopia if THE current situation continues, and it can move towards THE utopia with fundamental changes. In this direction, THE stakeholders of sports sciences need to be togeTHEr and disagreements need to be managed as well as arbitrariness of sports science professionals should be reduced.

در طول 45 سال پس از پیروزی انقلاب اسلامی و به دنبال مطالبات هویت مدار از سوی جامعه، جریانی که ریشۀ آن در غرب معاصر کاشته شده بود، به یکی از صحنه گردان های اصلی سیاست گذاری رسمی هنر علی الخصوص در مراکز دانشگاهی تبدیل شده است. این جریان که در ایران توسط سیدحسین نصر نمایندگی می شد، از پیش از انقلاب با مدیریت دفتر فرح پهلوی اقدام به جریان سازی های هنری کرده بود و پس از پیروزی انقلاب شاگردان و وابستگان این تفکر با بهره گیری از زبان دینی و عرفانی سنت گرایان، خود را نمایندۀ مطالبات جامعۀ دینی ایران معرفی کردند و در خلاء ارزیابی دقیق و کم بها دادن به هنر از سوی مدیریت کشور توانستند تأثیراتی بزرگتر از اندازۀ علمی و جمعیتی خود بر سیاست گذاری هنر کشور برجای گذارند. حضور تعیین کنندۀ وابستگان این تفکر که اغلب به عنوان صاحب نظر و نه هنرمند شناخته می شوند، در دستگاه های سیاست گذاری و آموزشی کشور، مؤید این نظر است.به ادعای سنت گرایان، اساس  اندیشه آنان، مجموعه حقایقی است که شمول تاریخی و جغرافیایی همه گیر دارد. حدود یک قرن پیش رنه گنون فیلسوف فرانسوی این مسلک را ایجاد کرد و سپس توسط کوماراسوامی هنرشناس و حکیم سریلانکایی و شوان، لینگز، نصر، پالیس و... تبدیل به مکتبی در نظریه پردازی و فلسفۀ هنر شد. مکتب سنت گرایی از دانش مقدس و سنت های معتبر ازلی سخن می گوید و به حقیقتی فراطبیعی، مشترک و جهانی در بطن ادیان اشاره کرده و آن را حکمت خالده یا «جاویدان خرد» نامیده است. روش این مکتب دین شناسی تطبیقی دوران معاصر است و در جهان اسلام با تصوف و عرفان های محلی پیوند برقرار کرده و از سوی دیگر با عرفان شرق دور که متفاوت از ادیان ابراهیمی است، گره خورده است. سنت گرایان در ایران ذیل مباحث هنر و معماری اسلامی به نظریه پردازی پرداخته و با ابداع اصطلاحات حکمت هنر اسلامی، هنر دینی، هنر قدسی و هنر مقدس مطالبی شاعرانه، احساسی و به دور از منطق و استدلال خلق کرده و در امور مسلم اعتقادی و تاریخی، تفسیر خود از هنر و معماری اسلامی را سراسر با رمز و رازهای عجیب و غریب خودبنیاد درآمیخته ‍اند. برخی از سنت گرایان ضمن آشنایی با صورت هنر و معماری اسلامی در سفر به مغرب عربی، مصر، چین و هند به اتکای زمینه هایی که از مسیحیت و یهودیت داشته اند، اسلام را از طریق فرقه های صوفیانه پذیرفتند. چنانکه شوان در الجزایر به طریقت شاذلیه پیوست. بورکهارت در مراکش به اسلام ایمان آورد و به طریقت شاذلیۀ درقاویه سرسپرد و پس از آشنایی با شوان به سنت گرایان پیوست. گنون پس از آشنایی با آموزه های شرقی با تمرکز بر شرق به سنت، کلیت و نگاه عام در ادیان هندو، مسیحیت، اسلام و بودیسم می پردازد. درواقع این طیف از اندیشمندان با تکیه بر فلسفه و عرفان ادیان بزرگ جهان مانند مسیحیت، اسلام و یهود، آئین های بودا، جین، تائو و شین تو آنها را دارای حقیقت مشترک دانسته و به امر باطنیِ مشترک بین ادیان و آئین ها معتقدند. بدیهی است که سنت های موجود در هر یک از این ادیان و باورها تغییر و تحولاتی داشته و علی رغم نکات مشترک یا جوهر مشترک به زعم سنت گرایان (حکمت خالده) تدریجاً تفاوت هایی شگرف پیدا کرده اند. سنت اسلامی طبق نص قرآن کریم و روایات معتبر و متفاوت از دیگر سنت هاست. چنانچه  با دید مثبت به فعالیت سنت گرایان غربی نگریسته شود خطای عمدی چندانی متوجه آنان نیست چرا که با طریقت های صوفیانه و فرقه های مختلف در ممالک دیگر آشنا شده و عرفان شرق دور و هندویی را نیز تجربه کردند و به نوعی به وحدت شکلی ادیان رسیدند و از زاویه هنر و معماری و تقدس گرایی به استناد ظاهر هنرها داستان سرایی کرده اند. اما چگونه می توان پذیرفت که دکتر سیدحسین نصر، مسلمان ایرانی و فیلسوف و عارف به این ادعاهای سراپا عجیب وغریب و گنگ و نامفهوم صحه بگذارد و  مُرید شوانِ فرقه گرا و مبدع طریقت مریمیه باشد؟ ادامۀ روند افکار و آراء سنت گرایان دامن گیر محافل هنری و دانشگاه های هنر و معماری ایران شد و تاکنون درگیر این معضل هستیم. نقد آراء ایشان دریچه ای بر شناخت حقیقت هنر و معماری دوران اسلامی ایران و جهان می گشاید و زمینۀ برتری منطق و استدلال بر احساسات کور خواهد شد.

نحوه ای که امروزه از سنت پرسش می شود و در آن اندیشه می رود، بی بنیاد (groundless) است. بی بنیادی شاخصه ی دوگانه ی سنت یا تجدد است. در حالی که بنیاد اصیل، به واسطه ی تجربه ی دقیقه ی «نفی» بنیادی مغاکی/ عدمی است. رویکردهای بی بنیادی چون «هرمنوتیک رمانتیک، تاریخ گری، بنیادگرایی و سنت گرایی» سنت را امری سپری شده فهم می کند در حالی که «هرمنوتیک فلسفی، تاریخ مندی و سنت مندی» سنت را گذشته حاضر در اکنون می دانند. این رویکردها مستلزم قائل شدن به بنیاد و سرآغاز مغاکی/ عدمی و محدث، فهم زمان به مثابه ی تکرار گذشته در حال و وجود به مثابه ی وجودِ پیشِ دست و در نتیجه مبتنی بر وقت، نقد و احضار هستند. در سنت اسلامی نخستین جرقه های این مواجهه اصیل را می توان در نقد حقیقتِ آفاقی و سنتِ فرادست و تأکید بر کشف و شهود از سوی جریان تصوف و عرفان ردیابی کرد. عارفان حقیقت رویکرد خویش به سنت را «نقد» می دانستند که امری مقدم بر ارزیابی است و به فراخوانی وجودی حاضر اشاره دارد.

Sea shells are natural-biological objects. THEy are embedded in geological layers in THE form of fossils, but also, to find in archaeological deposits as a result of human activities. Archaeologists can use THE provenance of shells in THE functional analysis of ancient sites in terms of social archeology and prehistoric trading activities. Aarcheological excavations in several sites of THE Iranian Plateau have shown that from THE 3rd third millennium B.C. onwards, finds of of sea shells (e.g. Lambis, Dentalium, etc.) rapidely increased. Such shells were for instance discovered from ritual cemetery contexts such as Shahdad, Tepe Hesar, Kale Nisar cemeteries or Bani Surma. THEse objects are mainly used as natural or polished shells. In some cases, THEy served as a raw material for making all kinds of beads, buttons, and oTHEr ornamental objects.. THE main question is to understand THE relationship between THE use of seashells and archaeological context, and also, THEir role in Bronze Age ritual life. In this article, THE descriptive, analytical method has been used in THE biological recognition of all types of shells. This method is also used based on similar studies on this issue in Mesopotamia's archeology of THE Sumerian-Akkadian period. THE distribution of recognizable species shows that THEse objects are concentrated in THE settlements from south to souTHEast of Iran in THE coastal strip of THE Persian Gulf, and from THE Oman Sea to THE Zagros intermountain valleys, as well as in THE northwest and norTHEast of Iran. THE biological origin can be placed in THE norTHErn shores of THE Oman Sea to THE Gulf of Kutch on THE norTHErn coast of THE Indian Ocean. It seems that with THE growth and development of urbanization in Southwest Asia and especially THE development of sea trade, oysters have been traded as valuable goods and oTHEr prestige goods. THE importance of THE shell findings is more than THE value of THE shells THEmselves because THEy were used as sacred goods in religious affairs. Analysis of THE fields where THE shells were discovered is more related to cemeteries and temples as sacred spaces. Also, THE significant presence of Lambis shells for THE production of specific ritual bowls, placed togeTHEr with bronze axes in graves, can be seen as THE reflection of a patriarchic TRADITION in THE social-political organisiation of THE third and second millennia B.C. Despite many excavations and THE discovery of many samples of THEse types of shells, no furTHErgoing investigation on THEse specific objects was undertaken so far. This desideratum reveals more valuable findings in THE archeology of THE Iranian plateau. THErefore, one of this article's final goals is to focus more on analyzing THE context of THE discovery of seashells in future Excavation

1برنامه درسی به عنوان ستون فقرات نظام آموزشی، یکی از عوامل مهم در راستای ایجاد تحولات بنیادین در نظام آموزش عالی به شمار می رود؛ هدف این پژوهش تبیین مدل اثربخشی آموزش کارآفرینی از دیدگاه اسلامی و آرای مقام معظم رهبری است تا بتوان با آن برنامه درسی آموزش معماری را، از نظر تحقق مولفه های کارآفرینی در دانشجویان بررسی کرد. روش پژوهش حاضر آمیخته اکتشافی است که در قسمت کیفی با بررسی آرای مقام معظم رهبری در مقالات، کتب و سخنرانی های ایشان، گزاره های توصیفی از اندیشه ایشان در خصوص اثربخشی آموزش کارآفرینی، با روش دلالت پژوهی استخراج شد. در بخش کمی داده ها با استفاده از روش معادلات ساختاری و با استفاده از نرم افزار SPSS20 و  smart PLS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که الگوی کارآفرینی از دیگاه مقام معظم رهبری، در چهار رکن اصلی: بینش، دانش، مهارت و کسب و کار قابل تقسیم بندی است. و هر یک از این رکن های اصلی با الگوی اثربخشی آموزش کارآفرینی در برنامه درسی معماری همپوشانی دارد. بدین ترتیب مراکز آموزش عالی معماری می توانند در کنار ایجاد برنامه های درسی کارآفرینی در رشته معماری، با شناسایی پتانسیل های موجود در برنامه های درسی این رشته، به تقویت نقاط قوت و رفع نقاط ضعف موجود در آن ها بپردازند. این الگو ضمن فراهم کردن شرایط تحقق آموزش کارآفرینی در رشته های دانشگاهی، زمینه اجرای یک الگوی بومی را در پرتو دستورات اسلامی فراهم می آورد.

Four important ways of religious education in THE field of beliefs are inferred in this article through THE nature of religion in THE Holy Quran. We have examined two categories of “nature of religion” and “methods of religious education” for this purpose. All verses including THE root of “د ـ ی ـ ن” (religion) have been investigated in order to properly understand THE nature of religion in THE Holy Quran. THEn, we have benefited from THE inference method to find THE ways of religious education in THE Holy Quran. In THE inferential method, we have reached THE “conclusion”, which is THE method of religious education by using two premises, “normative” and “realistic”. THE solutions of THE Holy Quran to achieve THE methods of religious education are explained in THE FOLLOWING. For example, using THE Scriptures directly to know THE right actions is one of THE solutions of THE Holy Quran to reach THE way of believing in THE punishment of deeds. THE achievement of religious education methods through discovering THE nature of religion and explaining THE purpose of education on THE one hand and using THE inferential method as a research method on THE oTHEr hand is one of THE innovations of this research. THE achievements of this paper can be used to provide an educational THEoretical model for formal and public education system.